तीन दगडांची चूल,
काडी-कचरा इंधन;
नालीशेजारी वाहत्या
झाडाखाली रंधावन.
ताट उपडे होऊन
झालो म्हणे पोळपाट;
वर आडवा गिल्लास
हळुहळू पोळ्या लाटं.
थंड परिसरामधे
रडे आकांताने मूल;
आत मालकाला दिली
पाय तोडणारी भूल.
झाके बसल्या बसल्या
दोन्ही टोंगळ्यांनी छाती;
पाही झ्यांपर काढून
काय चावणारे पाठी.
याची सदस्यता घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)






0 टिप्पणी(ण्या):
टिप्पणी पोस्ट करा