गेला फुटून ऐना...
●
कवितांची एक जुनी वही सापडली.एका पानावर कविता ... शीर्षक : गेला फुटून ऐना... कवितेखाली तारीख ७ जानेवारी १९८१... दोन वर्षानंतर १९८३ मध्ये सिंधुताईंशी भेट झाली... सिंधुताईंचं पाठांतर अफाट... बहिणाबाई, शांता शेळके, ग. दि. माडगुळकर,सुरेश भट यांच्या काही कवितांना लोकगीतांच्या सुरावटीत गाऊन सादर करण्याची त्यांची अनोखी शैली श्रोत्यांच्या काळजाचा ठाव घ्यायची... माझ्या वहीचे वाचन करता करता त्यातली एक कविता सिंधुताई गुणगुणू लागल्या... पुढे त्यांनी शेकडो वेळा त्यांनी ती कविता मंचावरून सादर केली... हजारो श्रोत्यांनी टाळ्यांचा कडकडाट केला... आज अडतीस वर्षानंतरही त्या टाळ्यांचा पाऊस कानात अजूनही... अगदी काल ऐकल्यासारखा निनादतो...
●
गेला फुटून ऐना स्वप्नात जीवनाचा
हा स्वप्नभंग ऐसा होऊ नये कुणाचा
येता तुफान वारे गेली बुडून होडी
गुंत्यात गुंतलेली सुटली कधी न कोडी
डोळ्यास का दिला तू हा शाप श्रावणाचा
तेव्हा फुलास गेल्या तुडवून पायवाटा
त्याचा अजून माझ्या सलतो उरात काटा
जळतो अखंड वणवा माझ्या मुक्या मनाचा
सारे झरे सुखाचे आहे त आटलेले
शिवता मला न आले आयुष्य फाटलेले
मी दुःखमान्य झालो सम्राट यातनांचा
● श्रीकृष्ण राऊत
.