एकला चालो रे लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा
एकला चालो रे लेबल असलेली पोस्ट दाखवित आहे. सर्व पोस्ट्‍स दर्शवा

एकला चालो रे


आपल्याच
उजव्या हाताला म्हणावं बाप
आणि
डाव्या हाताला माय.
तेच
घेतात आपला चेहरा
त्यांच्या ओंजळीच्या कुशीत;
जगापासून आपली आसवे झाकण्यासाठी.
करतात आपले सांत्वन,
पुसतात अश्रू
बोटाच्या रुमालाने.
हमसून हमसून
घशात अडकलेल्या हुंदक्यासाठी
तेच पेश करतात
थंडगार पाण्याचा प्याला
आणि 
तापलेल्या डोक्याला
थापटून थोपटून तेच करतात शांत;
केसातून त्यांची वत्सल बोटे फिरवीत.

अंगुली-निर्देश करून
तेच होतात आपले सच्चे वाटाडे;
ज्या वाटेवर आपण चालावे बिनधास्त.
प्रवासाच्या प्रारंभी तेच उभे असतात
आपल्या स्वागताला
गुलाबपुष्प घेऊन
कोणत्याही समारंभाशिवाय.
आणि 
प्रवासात तेच काढतात
आपल्या पायात मोडलेले काटे
कोणत्याही विनंतीविना.

एखाद्या लढाईत
दोन-दोन हात करताना
त्यांचे प्रयत्न पडले अपुरे
आणि
पराजित रुळावर
आपले मुंडके झाले धडावेगळे;
तर त्यांनीच घेतलेली असते
आपली मृत्यूपूर्व जबानी
कागदाच्या छोट्याशा चिटो-यावर-
राजीखुशीने केलेल्या आत्महत्येचा
आळ
कुणावरही येऊ नये म्हणून.

स्वार्थाच्या बाजारात
पाण्यापेक्षा पातळ असतं रक्त
आणि विकाऊ असतं
अच्छाअच्छांचं इमान
हे त्यांना चांगलंच असतं ठाऊक;
म्हणून ते करतात दस्तखत
आपल्या मृत्युपत्रावर.

त्यांच्या इतकं जवळचं
नसतंच आपलं कुणी;
आपल्यावतीने तेच उमटवतात
डाव्या अंगठ्याची निशाणी
मानवतेच्या जाहीरनाम्यावर
ज्यात असतं स्पष्ट नमूद :
रेणुहूनही तोकडा
मनुष्यप्राणी
या विराट ब्रह्मांडामध्ये
अगदी एकटा आहे.